ความรักที่ยิ่งใหญ่ จากพ่อถึงลูก

0
2764

ใช้ชีวิตวัยหนุ่มแบบโลดโผนมาตลอด อะไรที่ว่าเสี่ยงผมกระโจนเข้าไปอย่างไม่ต้องคิด กีฬาโลดโผนเล่นได้ไม่มีหวั่น แต่ต้องเปลี่ยนไป แค่คำว่าเป็นพ่อคน แค่คำนี้เพราะเหตุใดจึงต้องเปลี่ยน เพระเหตุใดจึงใช้ชีวิตแบบเดิมไม่ได้ ลองอ่านบทความนี้ดูครับ หลายท่านที่กำลังจะเป็นพ่อคน หรือบางท่านกำลังเป็นอยู่น่าจะเข้าใจความรู้สึกผมตอนนี้

ตลอดชีวิตวัยหนุ่มที่ผ่านมา ตั้งแต่มหาลัยผมเป็นคนที่ชอบใช้ชีวิตแบบโลดโผนตื่นเต้นกีฬาประเภท Extreme เช่นปีนเขา สเก็ตบอร์ด, จักรยานโลดโผน, บันจีจัมพ์, ที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ Skydiving ที่ต้องบินไปถึง นิวซีแลนด์ เพื่อลิ้มรสความตื่นเต้นขนาดนี้ ใช้ชีวิตที่ขาดความระมัดระวัง ใจร้อน ไม่ค่อยคิดอะไรมาก มีชีวิตไปวัน ๆ ไม่ค่อยมีการวางแผนล่วงหน้ามาก เท่าไหร่ ก็แหงละครับ เด็กหนุ่มวัยรุ่นแรงเยอะ ร่างกายแข็งแรงไม่ต้องคิดอะไร ก็สนุกให้เต็มที่ เรื่องเงินเก็บรึก็ไม่ต้องคิดมากตัวคนเดียวอยากได้อะไรเก็บเงินได้ก็ซื้อ เงินไม่พอก็รูดบัตรไปก่อน ผ่อนจ่าย 0% ก็ยังมีเรื่องเงินเก็บก็มีครับ แต่น้อยไม่เกิน 10% ของรายได้แน่นอนเพราะส่วนใหญ่ใช้จ่ายไปกับ ของไฮเทค กิน เที่ยว ก็ชีวิตคนโสดไม่ต้องคิดหน้าคิดหลังเยอะ ทำงานไปซักพักเงินเดือนสูงขึ้น ความต้องการก็สูงขึ้นด้วย ของใช้ก็ต้องพรีเมี่ยมขึ้น ครั้นจะใช้ของรุ่นเบสิกเหมือนช่วงสมัยทำงานใหม่ ๆ ก็ไม่ได้แล้วซื้อของทั้งทีก็ต้องเป็น รุ่นท๊อป ไปเลยแหมก็กลัวตกรุ่นไวนะครับซื้อทั้งที เงินเก็บก็มีนิดหน่อยไม่เยอะครับ เพราะมีกองทุนเพื่อท่องเที่ยวต่างประเทศเข้ามานี่ซิ ก็พวก Skydiving , โดดร่ม มันอยู่ต่างประเทศซะส่วนใหญ่ ไอ้เราก็เป็นคนที่ชอบกีฬาประเภทนี้ด้วยนะซิ ยิ่งพลาดไม่ได้ถ่ายรูปถ่าย Video ให้จุใจแล้วก็เอามาโชว์เพื่อน ว่าเราไปมาจริง ๆ นะ จะว่าไปผมก็ไม่ค่อยเจ็บไข้ได้ป่วยอะไรมากมายครับ ส่วนใหญ่ก็เป็นฟกช้ำดำเขียวจาก กีฬาโลดโผน เป็นหวัด นิด ๆ หน่อย ๆ ไม่เคยต้องเข้าโรงพยาบาลนอนให้น้ำเกลือเลย หนักสุดก็แผลเย็บที่แขนจากการปีนเขาแต่ก็ไม่มีอะไรหยุดผมได้ในเวลานี้

ใช้ชีวิตโสดมาซักพัก เที่ยวคนเดียวมันเหงา ไม่มีเพื่อนรู้ใจที่แชร์ความสุขร่วมหัวเราะกับเรา ก็เหงาเหมือนกันนะครับ แล้ววันนั้นก็มาถึง วันที่ผมพบรักแท้กับผู้หญิงที่ผมตามหามานาน เธอช่างเป็นผู้หญิงที่เข้าใจผมเป็นอย่างดี รู้จักอดออม รู้จักการจัดการเงินออม ลงทุน และที่สำคัญสอนให้ผมรู้จักสร้างความมั่นคงให้ในชีวิต ผมก็ไม่เข้าใจหรอกครับว่า ต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอ “หากไม่รู้จักดูแลความมั่นคง แล้วจะดูแลครอบครัวได้อย่างไร” คำนี้ทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาว่าก็จริงที่ว่า เราต้องเป็นหัวหน้าครอบครัว แล้วเราไม่รู้จักบริหารความมั่นคงได้ แล้วเราจะสร้างรากฐานความมั่นคงให้ครอบครัวได้อย่างไร

เวลาผ่านไปผมเริ่มเก็บออมมากขึ้น เงินเก็บก็จะแบ่งเป็นเงินเก็บและเงินสำหรับลงทุน ผมใช้สูตร 60:40 ครับ ก็ใช้ 60% เก็บ  40% และใน 40% ก็จะกระจายความเสี่ยงออกไปทั้งเก็บเงินในธนาคาร ลงทุนแบบต่าง ๆ โดยมีแฟนผมแนะนำให้ตลอด เรามีแผนที่จะแต่งงานกันอีก 3 ปีข้างหน้า ในฐานะที่ผมจะต้องเป็นหัวหน้าครอบครัว ผมจะต้องสร้างสุขภาพการเงิน ให้แข็งแรงเพื่ออนาคตต่อไป  ดังนั้นสิ่งที่ผมจะต้องตัดออกไปก็คือ เงินที่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ก็ลดลง เที่ยวก็ลดลง เพื่อจะได้มีเงินมาสร้างครอบครัวให้แข็งแรงที่สุด

เราทั้งสองก็ได้เข้าพิธีวิวาห์ดังใจหวังด้วยเงินเก็บที่เราทั้งสองร่วมกันเก็บออมมาก่อนแต่งงาน ถูกนำมาใช้สร้างครอบครัวในวันนี้ เงินบางส่วนถูกนำไปเป็นเงินดาวน์เรือนหอ และเงินดาวน์รถ เพื่อใช้ในครอบครัว การใช้ชีวิตคู่ไม่มีอะไรยากลำบากเลยแค่เราต้องเข้าใจกันวางแผนการเงินให้ดี ชีวิตคู่ก็มีความสุขแล้ว

สมาชิกตัวน้อยถือกำเนิดมาในบ้านหลังนี้ ผมอุ้มเจ้าตัวน้อยด้วยความระมัดระวังกลัวผิวบาง ๆ จะช้ำจากน้ำมือของผม แค่ได้ยินเสียงร้องไห้ใจผมก็หวิวแล้วคุณพ่อมือใหม่อย่างผมจะไปทำอะไรเป็น ป้อนข้าวป้อนน้ำยังหกเลย จากนี้ไปชีวิตผมจะต้องเปลี่ยนไปแล้ว เงินทั้งหมดที่ผมมีจะต้องทุ่มให้เจ้าตัวน้อยสุดที่รักของผม ค่าใช้จ่ายที่มากขึ้นทั้งค่านม ค่าเสื้อผ้า อีกไม่นานนักค่าเล่าเรียนก็จะตามมา ผมก็อายุมากขึ้นทุกวันเจ้าตัวน้อยก็จะโตขึ้นทุกวัน แล้วเค้าจะดูแลผมไหวเหรอ แล้วถ้าเกิดผมเป็นอะไรไปละ ใครจะดูแลผ่อนบ้านและรถต่อไม่ได้การแล้วแบบนี้ผมจะต้องเก็บเงินอีกเท่าไหร่กันน้า แล้วผมเองก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีขึ้นจะได้มีแรงอยู่กับเจ้าตัวน้อยของผมไปอีกนาน ๆ กีฬาเสี่ยง ๆ ทุกชนิดผมเลิกหมด เพราะทุกวินาทีคือความเสี่ยงผมไม่สามารถที่จะให้ครอบครัวผมมาเสี่ยงกับเรื่องแบบนี้ ผมคงต้องเริ่มคิดถึงเรื่องการทำประกันไว้แล้วละครับ ทั้งประกันสุขภาพ ประกันชีวิต และประกันสินเชื่อ หากเกิดอะไรขึ้นกับผมอย่างน้อยผมยังมีหลักประกันให้เจ้าตัวน้อยที่ไม่ต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้งที่ผมสร้างไว้ ค่าใช้จ่ายเยอะแบบนี้ผมคงไม่ได้ ของเล่นไฮเทคใหม่ ๆ ไปอีกนานที่มีอยู่ก็ใช้ได้ ไม่ต้องซื้อใหม่ เรื่องเที่ยวก็คงพักไว้ก่อนละครับ ลูกผมต้องมาก่อนซิ พูดแล้วก็หันไปมองหน่อย เห็นหน้าแล้วชื่นใจอดอมยิ้มไม่ได้ หลายคนน่าจะมีความรู้สึกแบบผม และอีกหลายคนก็เริ่มที่จะมี แล้วท่านทั้งหลายได้วางแผนความมั่นคงให้เจ้าตัวน้อยแล้วหรือยัง อย่ารอให้เหตุการณ์เหล่านั้นมาถึงนะครับ วางแผนซะตั้งแต่วันนี้ความเสี่ยงท่านก็จะน้อยลง  ผมขอตัวไปดูเจ้าตัวน้อยก่อนนะครับดิ้นยุกยิกเหมือนจะตื่นแล้วต้องไปแย่งอุ้มก่อนนะครับ….